Viðreisn sauðfjárræktarinnar.

Eins og við vitum flest þá er framleiðsla á kindakjöti komin í öngstræti. Sú stefna sem hefur verið rekin um áratugi hefur leitt til þess að framleitt er langt umfram það sem markaðurinn hefur verið tilbúinn að taka við. Farin hefur verin sú leið að flutt hefur verið út til annarra landa það sem verið hefur umfram innanlandsmarkaðinn.

Með þeim útflutningi hefur verið greitt úr ríkissjóði og greiðslurnar gengið undir ýmsum nöfnum og nú síðustu árin hefur verið hafður sérstakur mannskapur í því að ferðast um heiminn í þeim vonlitla tilgangi að finna þá neytendur sem áttað gætu sig á því, að hin eina sanna frelsun felst í því að éta lambakjöt bæði seint og snemma, en vel að merkja, íslenskt lambakjöt: Kjötið eina og sanna, hreina og góða, komið af kindum sem ráfa frjálsar um heiðar og móa og hafa gert síðan 874 að sagt er, í þeim eina tilgangi að verða drepnar að hausti og síðan étnar.

Nú er stjórnendum þjóðarinnar orðið ljóst að þetta er allt eitthvert bull, draumórar sem standast ekki skynsamlega skoðun og hvað skildi nú hafa þurft til?

Fljótt á litið virðist það vera það helst að Framsóknarflokkurinn og aðrir flokkar með svipaða sýn á landbúnaðarmál og sá ágæti flokkur, eru ekki við stjórnartaumana. Ekki VG og ekki forveri þess Alþýðubandalagið sem einu sinni var. Sjálfstæðisflokkurinn er að vísu í ríkisstjórn, en fæsta rekur minni til þess, að stefna í landbúnaðarmálum hafi þvælst fyrir honum.

Nú virðist vera komin upp sú staða að tekið verði á málinu með sæmilega skynsamlegum hætti og þannig að bændur geti forðað sér út úr búgreininni með þokkalegri reisn.

Höfum í huga að blekið á búvörusamningunum er ekki nema rétt við það að þorna, þegar kerfið hrynur og öll sú staðleysa sem byggt hefur verið á kemur berlega í ljós.

Stefna Framsóknar í landbúnaðarmálum, sem hefur að mestu verið, að framleiða skuli sem mest af lambakjöti með góðu eða illu, liggur óvíg eftir og nú er kannski von til þess að sauðfjárbændur geti farið að sjá árangur erfiðisins; fari að fá greitt fyrir vinnu sína.

Kannski verður það síðan stefnan í framhaldinu að sauðfjárbændur, líkt og aðrir bændur, girði af sitt fé í stað þess að aðrir þurfi að girða sig frá fénaði þeirra; sæki það jafnvel sjálfir upp á ofbeitt hálendið að hausti í stað þess að senda öðrum reikninginn fyrir því ráðslagi?

Hver veit, kannski það komi eitthvað gott út úr þessu þegar upp verður staðið?

Það er svo alltaf jafn dapurlegt til þess að hugsa að flokkurinn sem talið hefur sig sjálfkjörinn til að fara með málefni landbúnaðarins, er sá sami og sem forystuflokkur ríkisstjórnar árið 2015, stóð fyrir því að semja við Evrópusambandið um stóraukinn tollkvóta fyrir kjötvörur inn til Íslands.

Vitanlega taka taka þær kjötvörur síðan sitt pláss á litla markaðnum okkar; pláss sem sauðfjárbændur sem aðrir bændur í kjötframleiðslugreinum hefðu verið betur komnir að.

Rita ummæli

Netfangið þitt verður ekki birt. Reitir sem krefjast útfyllingar eru merktir með *

*
*