Forsætisráðherra vor er mættur til viðtals í ,,Pressunni“ og í viðtalinu sem er ógnar langt kemur hann víða við. Mynd sem skreytir viðtalið sýnir reffilegan mann sem stillir sér upp fyrir framan Stjórnarráðið og minnir mann á að hann hefur verið sperrtur fyrr á stéttinni fyrir framan Stjórnarráðið hann Sigmundur Davíð Gunnlaugsson. Hann var það einnig þegar hann brunaði þar fyrir nokkrum árum á greiðu yfirferðartölti með þanið brjóst og sperrt stél nýkominn úr víking frá Noregi. Hafði hitt einhvern norskan þingmann sem að hans sögn vildi láta norsku þjóðina lána Íslendingum fúlgur fjár. Ekkert reyndist það vera nema þvaður, auðvitað.

Hann er ekki síður sperrtur nú þegar hann kemst að þeirri niðurstöðu að þjóðin sem hann er að baksa við að stjórna sé veruleikafirrt en við því kann hann ráð, sem að vísu er ekki nefnt í viðtalinu. Ráðið er að skipta um þjóð og unnið er að því verkefni hægt og bítandi, því samkvæmt því sem Hagstofan greindi frá á dögunum, flutti hálft fjórða hundrað fleiri Íslendingar úr landi en þeir sem til baka fluttu á ársfjórðungi. Samt fjölgaði þjóðinni vegna þess að inn fluttu hundruð útlendinga sem vildu veðja á Ísland, svo Sigmundur og félagar geta glaðst. Allt gengur þetta í rétta átt.

Nýbúarnir hafa þann kost fyrir herra forsætis, að þeir skilja ekki íslensku og því er hægt að komast upp með að segja þeim hvað sem er, að minnsta kosti til að byrja með. Það hefur nefnilega plagað forsætisráðherrann talsvert, að menn láta ekki segja sér hvað sem er; kunna illa við ósannindavaðal og láta í sér heyra ef gengið er of langt í þeim efnum.

Í viðtalinu í ,,Pressunni“ eru tínd til nokkur gullkorn (fyrir utan þetta með þjóðina) og ber þar einna hæst að það er ekki á hreinu hvað meistari vor leggur sér til munns; man ekki hvort hann borðaði skúffuköku eða perutertu. Hann man samt greinilega að hann borðaði bara hálfa sneiðina. Vafalaust finnast þeir sem hafa einlægan áhuga á kökuáti og hljóta þetta að vera áhugaverðar upplýsingar fyrir þá.

Sigmundur er ánægður með árangur stjórnarinnar á fyrri hluta kjörtímabilsins; allt sé þar ekki bara á réttri leið, heldur gott betur og þakkar það ,,árangri stjórnvalda“.

Forsætisráðherra sést yfir að árangurinn sem hann er að tína til sögunnar, er vitanlega árangur þeirrar stjórnar sem sat á síðasta kjörtímabili, ríkisstjórnar Jóhönnu Sigurðardóttur.

Árangurinn er sem sagt til kominn, ÞRÁTT FYRIR ríkisstjórn Sigmundar Davíðs Gunnlaugssonar. Stjórnar sem mun verða minnst um ókomna tíð fyrir hroka yfirgang og lygar.

Ég var ekki í góðri aðstöðu til að fylgjast með fréttaflutningi í gær en heyrði þó bút af viðtali við Seðlabankastjórann, þar sem hann benti á þá staðreynd að það eru íslensk stjórnvöld sem hafa það í hendi sér hvernig þau jafna kjör í landinu; hafa til þess öll tæki og tól ef ég heyrði rétt og geta gert það án þess að verðbólgan, sem forsætisráðherrann hefur svo mikinn áhuga á að halda niðri, nái sér á skrið. (Hafði reyndar engar áhyggjur að því fyrirbrigði þegar hann hrinti ,,leiðréttingunni“ í framkvæmd).

Þegar dagur var að kveldi kominn fór ég aftur að geta fylgst með fréttaumfjölluninni og að sjálfsögðu var þessara ummæla þar að engu getið, þó þau sýni glögglega hve auðveldlega væri hægt að leysa úr þeim hremmingum sem atvinnulífið hefur ratað í, ef vilji væri fyrir hendi.

Sætu hér við völd þeir sem hægt væri að treysta, væri tiltölulega auðvelt að leysa flækjurnar sem öllu halda í lás nú um stundir, það sannaðist á síðasta kjörtímabili. Lygaþvæla Vigdísar Hauksdóttur varðandi þau mál, sannar aðeins að rjúfa verður þing og boða til kosninga strax, og er þá ekki átt við þá merkingu sem hún leggur í það orð. Sanna það að brýna nauðsyn ber til að inn á Alþingi komi nýtt fólk í stað þess sem kosið var þar inn í síðustu kosningum Þegar stór hluti kjósenda varði atkvæði sínu á þann veg sem raunin varð og lét glepjast af gylliboðum Framsóknarflokksins.

Gylliboðum sem byggðust á sandi, ef ekki hreinum og beinum lygum sem aldrei var ætlunin að standa við. Jafnvel vitað um, af þeim sem báru þau fram, að aldrei yrði hægt að standa við, og fiskað af fullkomnu miskunnarleysi í því grugguga vatni að halda því að fólki sem var í erfiðleikum, að hægt yrði að leysa allan vanda með ómerkilegum töfrabrögðum sem ekkert eiga skylt við raunveruleikann.

Kosningabarátta sú sem fram fór fyrir síðustu kosningar var vitanlega sett á svið til þess að þau, sem hafa sannað sig sem fulltrúa spillingar og hagsmunagæslu, kæmust að kjötkötlunum.