Nýtt fólk í Stjórnarráðið.

Ég var ekki í góðri aðstöðu til að fylgjast með fréttaflutningi í gær en heyrði þó bút af viðtali við Seðlabankastjórann, þar sem hann benti á þá staðreynd að það eru íslensk stjórnvöld sem hafa það í hendi sér hvernig þau jafna kjör í landinu; hafa til þess öll tæki og tól ef ég heyrði rétt og geta gert það án þess að verðbólgan, sem forsætisráðherrann hefur svo mikinn áhuga á að halda niðri, nái sér á skrið. (Hafði reyndar engar áhyggjur að því fyrirbrigði þegar hann hrinti ,,leiðréttingunni“ í framkvæmd).

Þegar dagur var að kveldi kominn fór ég aftur að geta fylgst með fréttaumfjölluninni og að sjálfsögðu var þessara ummæla þar að engu getið, þó þau sýni glögglega hve auðveldlega væri hægt að leysa úr þeim hremmingum sem atvinnulífið hefur ratað í, ef vilji væri fyrir hendi.

Sætu hér við völd þeir sem hægt væri að treysta, væri tiltölulega auðvelt að leysa flækjurnar sem öllu halda í lás nú um stundir, það sannaðist á síðasta kjörtímabili. Lygaþvæla Vigdísar Hauksdóttur varðandi þau mál, sannar aðeins að rjúfa verður þing og boða til kosninga strax, og er þá ekki átt við þá merkingu sem hún leggur í það orð. Sanna það að brýna nauðsyn ber til að inn á Alþingi komi nýtt fólk í stað þess sem kosið var þar inn í síðustu kosningum Þegar stór hluti kjósenda varði atkvæði sínu á þann veg sem raunin varð og lét glepjast af gylliboðum Framsóknarflokksins.

Gylliboðum sem byggðust á sandi, ef ekki hreinum og beinum lygum sem aldrei var ætlunin að standa við. Jafnvel vitað um, af þeim sem báru þau fram, að aldrei yrði hægt að standa við, og fiskað af fullkomnu miskunnarleysi í því grugguga vatni að halda því að fólki sem var í erfiðleikum, að hægt yrði að leysa allan vanda með ómerkilegum töfrabrögðum sem ekkert eiga skylt við raunveruleikann.

Kosningabarátta sú sem fram fór fyrir síðustu kosningar var vitanlega sett á svið til þess að þau, sem hafa sannað sig sem fulltrúa spillingar og hagsmunagæslu, kæmust að kjötkötlunum.