Sigur óreiðunnar í Reykjavík?

Niðurstaða kosninganna liggur fyrir í Reykjavík eftir ótrúlega ömurlega frammistöðu talningagengisins á þeim bæ, lélegustu kjörsókn sem um getur, ömurlegustu kosningabaráttu sem efnt hefur verið til, þar sem tekist var á um fasisk sjónarmið Framsóknarmanna í Reykjavík og að lokum eitt dapurlegasta kosningakvöld Sjónvarpsins sem menn muna eftir. Byrjaði með amerískri útgáfu af ,,Bleika pardusnum“ og lauk síðan með hallærislegu kosningasjónvarpi sem byggðist á júróvískum tónlistartilburðum.

Sigurvegari kosninganna var Samfylkingin með Dag B. Eggertsson í forystu og hinn nýi fas- rasista flokkur Framsóknar.

Sjálfstæðisflokkurinn hélt sjó miðað við það sem við hafði verið búist undir stjórn leiðtogans frá Ísafirði og eini raunhæfi meirihlutahópurinn sem raunhæft virðist að mynda, miðað við niðurstöðu kosninganna, er að Samfylkingin og Sjálfstæðisflokkurinn taki höndum saman.

Nefnt hefur verið að Samfylkingin, Björt framtíð, Píratar og Vinstri græn geti myndað meirihluta, en það er tæpast raunhæfur kostur m.v. framgöngu fulltrúa VG á síðasta kjörtímabili. Öfgafull afstaða til Orkuveitunnar leysir ekki vanda hennar og hætt er við að fjögurra flokka meirihluti af þessu tagi yrði erfiður í framkvæmd.

Síðan er vissulega sá möguleiki fyrir hendi að Sjálfstæðisflokkur, Samfylking, VG, Píratar og Björt framtíð myndi saman ofur- meirihluta; kæmu sér saman um að vinna af heilindum í að koma borgini út úr vandamálunum sem vissulega eru enn til staðar, þrátt fyrir styrka stjórn á síðasta kjörtímabili.

Þá yrði öfgaflokkurinn einn um andstöðuhlutverkið, sem væri vissulega ekki slæmur kostur á kjörtímabilinu, en gæti orðið til að blása í hann auknu lífi í næstu kosningum og miðað við málatilbúnað Framsóknar væri það síður en svo heillavænleg niðurstaða.

Niðurstaðan er sem sagt flókin, bíður upp á ýmsa möguleika til meirihlutamyndunar og raunar er allt opið, nema það að hinn tækisfærissinnaði öfgaflokkur sem bauð fram í nafni Framsóknar verður klárlega ekki með í meirihlutasamstarfi af neinu tagi, nema ætlunin sé að kynna Íslendinga sem alheimsviðundur á alþjóðavettvangi.

Reykjavík er höfuðborgin, þar er löngu komið nóg af skrípaleikjum og því verður að vanda til við myndun meirihluta og ekki síður þarf sá meirihluti sem myndaður verður að vanda störf sín og framgöngu.