Framsókn eftir lofti

20. mars 2009

Framsóknarflokkurinn er í vanda: Guðni er farinn , Bjarni er farinn, Kristinn er farinn, Finnur er farinn, Valgerður er að fara, Höskuldur var í korter og er farinn, Björn Ingi er farinn og skildi eldhúsáhöldin eftir og svona mætti lengi telja, nánast út í hið óendanlega.

Stefna flokksins er líklega það eina sem ekki er farið veg allrar veraldar hjá þeim blessuðum, en af hverju fór hún ekki bara líka? Það er náttúrulega vegna þess, að það sem ekkert er, getur ekki farið eitt né neitt. Og því er það að stefnan fer ekki, því ef það gerðist þá hyrfi flokkurinn, þar sem stefna hans er ekki önnur en sú að vera til. Það er að segja Framsóknarflokkurinn er einungis til fyrir sjálfan sig og sína tilvist, svo loftkennt sem það er.

Þannig er það raunar með æði mörg samtök og félög og alls ekki þannig að Framsókn sé sér á báti hvað þetta varðar, það sem er sérstakt við maddömuna er hins vegar að hún þarf sífellt að reyna að láta líta út fyrir að tilvera hennar sé byggð á raunverulegri þörf, að þjóðfélagið geti notið góðs af að flokkurinn sé til og því er það, að alltaf þarf sífellt að vera að finna upp á einhverju sem gengur í fólkið.

Margir muna eftir slagorðunum um: Ísland án eiturlyfja, atvinnu fyrir ég man ekki hvað, mörg þúsund manns, 90% húsnæðislán fyrir alla svo unglingurinn væri ekki lengur að þvælast fyrir á heimilinu og síðan kórónan: Flugvöll á Lönguskerjum!

Nýjasta hugdettan er svo að koma fram með hugmynd sem er svo yfirmáta vitlaus að engu tali tekur, að skera 20% af skuldum landans hvort sem hann þarf þess með eða ekki. Loftbólukennt fyrirbrigði svo ekki sé nú meira sagt og ber þess vitni, að framsóknarmönnum er flest betur gefið annað en að gera sér grein fyrir orsök og afleiðingu.

Munurinn á framsóknarmanni og töframanni er, að töframaðurinn veit í hverju galdurinn er fólginn og að í raun er ekkert ,,hókus pókus” til.

Formaðurinn loftkenndi þyrfti að taka þetta til athugunar.



Lokað er fyrir ummæli.